رد پا

بعضی­‌ آدم‌ها - فقط بعضی­ آدم‌ها - رنگ پس می‌دهند. رنگ پس می‌دهند به

خیابانی که در آن راه رفته­‌اند،‌ به لیوانی که در آن چای خورده‌اند، ‌به مبلی

که رویش نشسته‌اند یا برای نیم ساعتی دراز کشیده‌اند. حتا به ترانه‌ای

که با هم گوش کرده‌اید یا درختی که باهم زیر سایه‌اش نشسته‌اید و

گنجشک­‌ها را تماشا کرده‌ايد  که نمی‌ترسیده‌اند و تا نزدیک پاهایتان

می‌آمده‌اند به هوای خرده‌‌هاي نانی که از ساندیچتان ریخته‌بوده روی

زمین.

بعضی آدم‌ها رنگ پس می‌دهند، اما تکه‌ی هولناکش این است که حتا

اگر دیگر دوستشان نداشته باشی یا خیال کنی تا زنده‌ای دیگر قرار نیست

ببینیشان ، باز رنگشان، جای دست یا رد نگاهشان می‌ماند و می‌تواند

بیچاره‌ات کند.

 

نظرات ( 1 )
  • ناهيد
    ۱۳۹۴/۳/۱۹ - ۱۱:۵۸

    چقدر راست بود. چقدر راست