رابطه ي نام و ذات 1

رابطه‌ی" نام " و" ذات "  هم دربحث‌های جدی فلسفه و اسطوره شناسی صاحب فصل‌های مفصل است وهم در

دانش  تازه‌تر روانشناسی و هم در علوم غریبه‌ي باستاني مثل رمل و جفر. جدای نگاه متفاوت هریک از این حوزه‌ها،

اولین چیزی که از این تواتر فهمیده می‌شود این است که لابد چیزکی هست و موضوع بیش از آن تکرار و تجربه شده

که بشود به راحتی با انگ خرافه کنارش گذاشت.

در علوم غریبه مثل جفر، رمل و زیج نشستن برای خواندن سرنوشت و  ديدن سعد و نحس طالع، که اغلب بر اساس

حساب ابجد است ملاک اسم کوچک و نیز اسم مادر است ( که  شايد ریشه‌هایش را باید در اعتقاد انتقال خون به

وسیله ی مادر- یادگار دوران مادر سالاری- دید که هنوز هم در میان یهودیان رایج است).

نام، نیمی از وجود انسان دانسته می‌شده و گاه منِ راستين او . دروازه‌اي براي تسخير قلعه‌ي که  جسم  انسان

است و با دانستن آن امکان تسلط بر فرد فراهم می‌شده است. سنت کتمان نام در میان پهلوانان- که تراژدی

رستم و سهراب را آفرید- درست به همین دلیل امری پذیرفته بوده است.

هنوز هم ردی و رنگی از این اعتقاد باستانی در رفتارهای آدم امروز دیده می‌شود. زنان نام کوچکشان را به

غریبه‌ها نمی‌گویند. مردان نام کوچک همسرشان را در جمع بر زبان نمی‌آورند، هنوز هم برای صدا کردن کسی

به اسم کوچک باید با او آشنایی بسیار داشته باشی یا اجازه بگیری. چون هنوز هم در ناخوداگاه مان باور داریم 

 اسم نیمی از روح  يا دروازه اي بر روح هر آدمی است  با دانستن آن می‌توان به فرد دست یافت.

 دقت در نام گذاری فرزند در اغلب ادیان به تاکید توصیه شده .زیرا این باور وجود داشته که فرد خصوصیات

نامش را خواهد گرفت.  نام گذاری به نوعی تعیین هویت فرد است و به همین دلیل در میان تمام فرهنگ‌ها

معمولا با آیین‌های خاص همراه است، مراسمی که به نوعی شبیه به آیین تشرف است.

  در نام گذاري نوزاد به نام فردي كه در گذشته است  دو  اعتقاد با يك مبناي فكري وجود دارد،‌ يكي اين كه

نمي‌بايست نام مرده بر نوزاد گذاشت زيرا سنگيني اعمال و آرزوها ي بر نيامده‌ي مرده بر سرنوشت نوزاد تازه

بار خواهد شد و اجازه نخواهد داد او راه خودش را برود و زندگي مستقل خودش را داشته باشد. ديگر اين كه

نام  از دست رفته را بر نوزاد  مي‌گذارند گويي اين به جاي او  زندگي خواهد كرد. در هر دو، اعتقاد بر اين است

كه اسم دروازه‌ي تسخير جسم زنده به دست روحي است كه اسم از آن او بوده است .

به نظر می‌رسد اسم، خود مستقل از مسما، هاله، معنا و شخصیتی دارد که بر فرد، سرنوشت و روحیاتش

بی تاثیر نیست.

 

نظرات ( 1 )
  • ندا
    ۱۳۹۴/۴/۱۳ - ۱۳:۰۱

    كاش بيشتر مي نوشتيد و مفصل تر